Title : Dear Uncle Dear Shiny (ลุงที่เลิฟ..เหม่งที่รัก)

Couple : DuJun x JunHyung

Status : LONG FIC

Author : DooDuPorPoa

Author’s Note : ฟิคยาวเรื่องที่สอง...เกิดจากดูจุนใส่สูท แล้วหล่อมว๊ากกกกก จุนฮยองในชุดนักเรียน น่ารักมว๊ากกกกกกกก โดยความที่มัน มว๊ากกกกกกกก จึงคลอดออกเป็นฟิคนี้แล...คิคิ *จุดพลุ* !!  ฟิคเรื่องนี้ชนะโหวตจากทั้งสามเรื่องนะจ๊ะ เอาเป็นว่าจะไม่เขียนยาวๆแบบเพนคิลเลอร์ ๕๕

 

 

INTRO 

‘จุดเริ่มต้น’

 

‘หนุ่มนักธุรกิจไฟแรง...เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาพร้อมยิ้มกระชากใจ ที่ไม่ว่าใครได้เห็นเป็นต้องตกหลุมรัก นิสัยอบอุ่น เอาใจใส่ และเป็นสุภาพบุรุษที่หายากในปัจจุบัน ทำให้ยุนดูจุนกลายเป็นที่หมายปองของสาวน้อยสาวใหญ่ ทั้งที่ยังโสดไม่มีใคร รวมถึงม่ายสามีตายด้วยเช่นกัน 

ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นที่น่าแปลกใจอยู่ไม่น้อย...เมื่อผู้ชายที่ครบทุกองค์ประกอบคนนี้ ยังครองตัวโสดมานานหลายปี ไม่รู้ว่าเพราะไม่มีใครเอาชนะใจเขาได้ หรือเพราะหัวใจที่สาวๆ จ้องจะครอบครองนั้น มีใครจับจองไว้กันแน่ 

เจ้าของนามที่ถูกเอ่ยถึงพับหนังสือพิมพ์ในมือลงทันทีเมื่ออ่านจบ ชื่อของเขาถูกใช้พาดหัวข่าวรายวันยังกับดาราในวงการบันเทิงก็ไม่ปาน ทั้งๆ ที่เจ้าตัวเป็นแค่นักธุรกิจหน้าใหม่ที่กำลังไปได้สวยเท่านั้นเอง ยุนดูจุนขมวดคิ้วเมื่อมองเห็นแวววุ่นวายที่จะตามมา ในขณะที่จีน่ายกอเมริกันโน่แก้วใหญ่เข้ามาให้คนเป็นเจ้านาย

“ยังไม่ชินอีกหรือไง...”

“ใครมันจะไปชิน ผมทำงานของผมเฉยๆ ไมได้อยากจะเป็นคนของสังคมเทือกนั้น”

จีน่าเอ่ยเสียงเรียบ ในขณะที่ดูจุนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด อเมริกันโน่เย็นๆ ที่เลขาหน้าห้องยกมาให้ ช่วยให้ดูจุนที่จับมันยกขึ้นดื่ม อารมณ์ดีขึ้น

“มีโทรศัพท์นะ..แต่ยังไม่ได้โอนสายมาให้”

“ถ้าไม่สำคัญผมไม่คุยนะนูน่า ตอนนี้หงิดมากเลย”

“สำคัญไหมไม่รู้...แต่ดูริโทรมา”

ดูจุนกลอกตาขึ้นฟ้าทันทีที่ได้ยิน ใบหน้าหล่อเหลาพยักหน้าส่งๆ เป็นสัญญาณให้ ในขณะที่จีน่าอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะเดินหันหลังกลับไป

“ครับ...”

ปรับน้ำเสียงให้นิ่ง ก่อนจะยกโทรศัพท์รับคำเสียงสั้น ดูจุนเผยยิ้มออกมานิดๆ เมื่อได้ยินเสียงของพี่สาวที่ไม่ได้เจอกันมานาน

“(ดูจุนอา...นูน่ามีเรื่องให้เราช่วย)”

“..ครับ? เรื่องอะไร นูน่าพูดมาเลย”

“(เราจำเพื่อนสนิทที่นูน่าพูดถึงบ่อยๆ ได้ไหม คือ...เขามีลูกชายคนหนึ่ง และนูน่าอยากให้เราช่วยเลี้ยงเด็กคนนี้ให้หน่อย)”

“หา...เลี้ยงเด็ก !!! นูน่า...นูน่าก็น่าจะรู้นี่ครับว่าผมไม่เคย...”

“(อย่าพึ่งปฏิเสธสิดูจุน คือเด็กคนนี้เลี้ยงง่ายไม่ต้องห่วงเลย นูน่ารับประกัน พอดีเพื่อนของนูน่าติดธุระสำคัญมากๆ จนไม่สามารถเลี้ยงเด็กคนนี้ได้สักพัก นานะ...ยังไงก็ลองเลี้ยงไปก่อน นายอยู่คนเดียวก็ถือว่ามีเพื่อนมาช่วยแก้เหงาไงดูจุน)”

“แต่..นูน่า”

“(เอาน่า...ถือว่าช่วยเด็กตาดำๆ มันไปแล้วกัน คิดซะว่าฝึกเลี้ยงเด็กเพื่อเตรียมตัวมีครอบครัวของตัวเองไง)”

“นูน่าครับ...คือ”

“(โอเค ! ดูจุนของนูน่าน่ารักที่สุดเลย !! ขอบคุณนะจ๊ะ เดี๋ยวเจอกันครั้งหน้าขอกอดพันครั้ง จุ๊บร้อยที เป็นรางวัล คิคิ ตอนนี้นูน่าต้องวางแล้ว ฮันนีมูนอยู่ เดี๋ยวน้องไปหานายพรุ่งนี้เลยนะ ดูแลน้องด้วย รักมาก บาย)”

“...”

ดูจุนถือโทรศัพท์ค้างไว้ทั้งอย่างงั้น เมื่อปลายสายถูกตัดไปแล้ว ข้อมูลที่พึ่งได้รับทำเอาสมองของดูจุนปั่นป่วนไปหมด

นี่มันวันอะไรของเขา!!

 

ถึงปากจะบอกว่าไม่อยากเลี้ยง...

หน้าตาบอกบุญไม่รับ...

แต่ทำไมชเวจีน่าถึงเห็นผู้ชายในวันนั้นดูมีความสุขกับการเลือกซื้อของใช้สำหรับเด็กมากเป็นพิเศษก็ไม่รู้ ยุนดูจุนยังคงเดินหยิบขวดนม รวมถึงเสื้อผ้าเด็กบางส่วนใส่รถเข็นอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่จีน่ากระพริบตาปริบๆ มองเจ้านายที่มีท่าทางเปลี่ยนไปมากจนแปลกใจ

“ดะ..ดูจุน”

“นูน่า !! ดูอันนี้สิน่ารักไหม ผมว่าน้องเห็นแล้วต้องชอบแน่ๆ เลย แล้วดูรถเข็นคนนั้นสิครับ มีโมบายติดอยู่ด้านหน้าด้วย ผมว่าเราเอาคันนี้ไปเก็บ แล้วเดินไปเอาคันนู้นกันดีกว่า”

“เอ่อ..คือว่า”

“นูน่า...ระหว่างลูกบอลกับตุ๊กตานี่ นูน่าว่าอันไหนดีกว่า ถ้าเป็นเด็กผู้ชายผมจะสอนให้เตะบอล ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงผมจะเล่นตุ๊กตาประกอบนิทาน นูน่าว่าไง แล้ว..”

“ยุนดูจุน !!”

“..ครับ?”

“ฉันอยากจะกรีดร้องและทึ้งหัวนายจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าไอ้เงินเดือนที่ฉันรับทุกวันนี้มันเป็นของนาย !!

ดูจุนมองจีน่าที่แสดงท่าทีหงุดหงิดอย่างชัดเจนแบบงงๆ ร่างสูงยักไหล่เบาๆ เมื่อคิดว่าคงเป็นปกติของผู้หญิงในวันมามาก สองขาเดินไปสำรวจชั้นวางของเล่นอื่นๆ ที่เรียงรายอยู่ในห้าง  ในขณะที่จีน่าพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเดินมาหยิบของเล่นในมือดูจุนไป

“แล้วไอ้ที่นายบอกจะเลี้ยงเด็กน่ะ...นายยังไม่บอกฉันเลยนะว่าอายุเท่าไหร่ เป็นผู้หญิงผู้ชาย”

“ไม่รู้”

“หะ..นายมาซื้อของใช้ตั้งมากมายทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นแบบไหนหรอ  ฉันจะบ้าตายกับอาการเห่อของนายจริงๆ ”

“ใครเห่อกัน...ผมแค่อยากทำหน้าที่ให้ดีหรอก อีกอย่างเพราะไม่รู้ว่าเด็กเป็นแบบไหน ผมถึงได้ซื้อเยอะๆ เข้าไว้ไงเล่า นูน่าเองก็เหอะ ผมชวนนูน่ามาเป็นเพื่อนซื้อของให้น้องนะ ไม่ใช่มาบ่นแบบนี้ “

“...”

“เห็นว่าเป็นผู้หญิงน่าจะมีประสบการณ์เลี้ยงเด็กบ้าง ไอ้ผมก็ลืมไปว่านูน่ายังโสดมาตลอดอายุสามสิบ”

“ยุนดูจุน !!”

ดูจุนเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะยกนิ้วขึ้นอูดหู เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อเขาจากปากของเลขาประจำตัว จีน่าแทบจะห้ามใจไม่ให้ตัวเองพลั้งมือฆ่าเจ้านายให้ตายคาห้างเสียไม่ได้ ลมหายใจของหญิงสาวถูกสูดเข้าออกลึกๆเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่คุกกรุ่น ในขณะที่ในใจพยายามท่องถึงเงินที่ได้รับทุกเดือน

ใจเย็นไว้ชเวจีน่า...

 

เย็นวันนี้ดูจุนดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ เมื่อเจ้าของเครื่องใช้มากมายที่เขาซื้อมากำลังจะมาถึง ภาพของเด็กตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารักโผล่เข้ามาในหัวของดูจุนทันที ตุ๊กตาหมีขนาดพอดีกอดถูกดูจุนยกขึ้นอุ้มแทนภาพในจินตนาการ สมองขบคิดถึงเด็กห้าขวบตัวเล็กๆ ที่ส่งเสียหัวเราะออกมาอย่างน่าชัง

กิ๊งก่อง...

เสียงกริ่งที่ดังขึ้นตรงหน้าประตูฉุดเอาดูจุนตื่นขึ้นมาจากจินตนาการ ตุ๊กตาหมีถูกวางลงบนโซฟาในขณะที่ร่างสูงยืดตัวจนสุด ยุนดูจุนวิ่งไปดูตัวเองที่หน้ากระจก ใช้สองมือจัดแต่งทรงผมให้เข้าที่ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ มือหนายกขึ้นทดสอบกลิ่นปากนิดหน่อย

กิ๊งก่อง...

เสียงกริ่งดังขึ้นอีกครั้ง เร่งให้ฝีเท้าของดูจุนไปที่ประตูไวขึ้น ลมหายใจถูกสูดเข้าปอดลึกๆ ก่อนที่มือแกร่งจะเอื้อมไปที่ลูกบิด รอยยิ้มกว้างที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรถูกเผยบนใบหน้าหล่อเหลา สายตาอ่อนโยนเตรียมมองต่ำไปที่เด็กน้อยที่รอเขาอยู่

“...”

ไม่รู้จะพูดอะไรเป็นคำแรก เมื่อเด็กตัวน้อยในจินตนาการถูกพังทลายด้วยภาพของเด็กหนุ่มวัยมัธยม ลำขายาวๆ ในชุดกางเกงสีกรมท่า เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อสูทสีเดียวกับกางเกง มีเนคไทสีแดงผูกอยู่ใต้ปก มือเรียวของเด็กหนุ่มกระชับกระเป๋าใบโตไว้ด้านหลัง ในขณะที่ใบหน้านวลภายใต้เรือนผมสีน้ำตาลส่งสายตายียวนมาให้

“หวัดดีลุง..”






    T B C

 





_____________________________________________________________________

 

คุยกันหน่อย...

๐ทาดา!! เปิดเรื่องใหม่แล้ว!!! เอาอินโทรมาหย่อน

๐แต่ตอนแรกคงจะอีกนานนะจ๊ะ คิคิ

๐อยากดูผลตอบลัพธ์ว่าจะเป็นยังไงบ้างสำหรับเรื่องใหม่

๐สำนวนแย่ลงไปบ้าง แต่จะพยายามเกลาให้มันอ่านลื่นกว่านี้น้า

๐ขอบคุณสำหรับการเสพฟิคนะคะ คึคึ

๐ปย๊ง!!

 

 

edit @ 9 May 2013 03:35:26 by DooDuPorPoa

edit @ 9 May 2013 03:41:46 by DooDuPorPoa

Comment

Comment:

Tweet